ไก่ได้พลอย

roosterdiamond01

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..
มีบ้านหลังหนึ่งในชนบท มีชาวนาเลี้ยงไก่ไว้เป็นจำนวนมาก ทุกๆวันชาวนาจะปล่อยให้ฝูงไก่ออกมาหากินคุ้ยเขี่ยหากินตามธรรมชาติที่ลานดินใกล้กับทุ่งนา

roosterdiamond02
วันหนึ่งขณะที่ไก่หนุ่มพร้อมฝูงแม่ไก่กำลังคุ้ยเขี่ยหาอาหารอยู่นั้น ก็ได้พบกับพลอยเม็ดงาม ที่ส่องแสงประกายวิบวับเม็ดหนึ่ง มันจึงพูดขึ้นว่า

roosterdiamond03

“ถ้านายข้ามาพบเม็ดพลอยนี้ เขาต้องดีใจมากแน่ๆ เขาต้องเก็บมันไปแน่ทีเดียว เพราะมันมีค่าสำหรับเขา แต่สำหรับข้าพลอยเม็ดนี้ไม่มีค่าเลยแม้แต่น้อย อันที่จริงข้าวสกเมล็ด ยังจะมีค่ามากกว่าเม็ดพลอยทั้งหมดในโลกเสียด้วยซ้ำ”

roosterdiamond04

แล้วพ่อไก่ก็เลิกสนใจ หันไปคุ้ยเขี่ยอาหารของตนเองต่อไป

จบนิทานเรื่องไก่ได้พลอย

 

นิทานอีสป ไก่ได้พลอย นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:

คนที่มีของมีค่า แต่ไม่รู้จักคุณค่า มีไปก็ไร้ประโยชน์

ดั่งสุภาษิตไทยที่ว่า “ไก่ได้พลอย” หมายถึงเช่นเดียวกันกับในนิทานเรื่อง “ไก่ได้พลอย” นี้ คือ บางคนได้รับสิ่งที่มีค่ามา แต่ก็มิอาจใช้ประโยชน์ใด ๆ กับการได้รับสิ่งมีค่านั้นได้เลย…

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top