ไก่โต้งกับสุนัขจิ้งจอก

clock006กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
หมู่บ้านในชนบทแห่งหนึ่ง มีชาวบ้านเลี้ยงไก่โต้งไว้ตัวหนึ่ง เพื่อให้มันคอยร้องขนปลุกพวกเขาในเวลาฟ้าใกล้สาง ไก่โต้งจึงถูกจัดให้อาศัยอยู่ที่ท้ายหมู่บ้าน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากป่าที่มีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งคอยที่จะหาโอกาสจับไก่โต้งตัวนี้กิน

clock001จนวันหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกเห็นโอกาสเหมาะ ไม่มีชาวบ้านอยู่แถวนั้นจึงเดินรี่ไปหาไก่โต้งในทันที เมื่อไปถึง มันจึงเอ๋ยทักขึ้นว่า “เจ้าไก่โต้งผู้งามสง่า…เจ้ารู้ไหมว่าข้ากับพ่อของเจ้าเป็นเพื่อนกัน” “ข้าจำได้ว่า เสียงขันของพ่อเจ้าช่างไพเราะนัก เจ้าเองก็คงขันได้ไพเราะเช่นกัน เจ้าจะกรุณาขันให้ข้าได้ยินสักนิดได้หรือไม่”สุนัขจิ้งจอกแสร้างขอร้อง ไก่โต้งได้ยินก็ยิ้มแล้วพยักหน้ารับอย่างภาคภูมิใจ

clock004เมื่อไก่โต้งเริ่มโก่งคอขัน เจ้าสุนัขจิ้งจอกซึ่งรออยู่รีบกระโดดขึ้นคาบไก่โต้งไว้แล้ววิ่งหนีไปทันที ไก่โต้งตกใจ จึงพยายามขันเสียงให้ดังยิ่งขึ้นหวังให้ชาวบ้านได้ยิน เมื่อชาวบ้านได้ยินเสียงร้องของไก่โต้ง จึงตะโกนบอกกันว่า “ดูนั่น หมาจิ้งจอกกำลังคาบไก่ของเราวิ่งหนีไปแล้ว” แล้วต่างก็พากันคว้าท่อนไม้ แล้ววิ่งไล่ตามไป

clock006เมื่อไก่โต้งเห็นชาวบ้านวิ่งตามมา มันจึงหันมาบอกเจ้าสุนัขจิ้งจอกว่า “เจ้าได้ยินที่พวกเขาพูดกันหรือไม่ ว่าจะไม่ยอมให้เจ้าเอาข้าไปหรอก เจ้าต้องโดนจับแน่ๆ” “ทำไมเจ้าไม่ร้องบอกพวกเขาไปว่า ข้าเป็นไก่ของเจ้า พวกเขาจะได้เลิกตาม”ไก่โต้งใช้อุบายหลอก

clock008และโดยไม่ทันที่สุนัขจิ้งจอกจะคิดไตร่ตรอง มันก็รีบเปิดปากเพื่อตะโกนทันที จังหวะนั้นเอง เจ้าไก่โต้งรีบบินหนีไปเกาะที่กิ่งไม้แล้วหันมาพูดเยาะเย้ยว่า “เจ้านี่ช่างโง่เขลาเสียจริง ข้าไม่มีวันเป็นของเข้าหรอก”

clock009พอดีกับที่ชาวบ้านวิ่งมาถึง ต่างช่วยกันทุบตีเจ้าสุนัขจิ้งจอกเป็นการใหญ่…ก่อนที่จะอุ้มไก่โต้งกลับไป…สุนัขจิ้งจอกได้แต่คร่ำครวญว่า “ข้าต้องมาเจ็บตัว แถมอดกินเจ้าไก่โต้งนั่น เพราะความเบาปัญญาของตัวข้าเองแท้ ๆ”

จบนิทานเรื่อง ไก่โต้งกับสุนัขจิ้งจอก

clock007นิทานอีสป ไก่โต้งกับสุนัขจิ้งจอก นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
เมื่อมีภัย…จงตั้งสติ…และใช้ปัญญาแก้ไข

ภาพประกอบจาก
funtales4u.blogspot.com/2012/02/cock-and-fox.html

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top