โพชฌงค์ 7 คืออะไร มีอะไรบ้าง

โพชฌงค์ 7 คือ ธรรมะอันเป็นองค์แห่งการตรัสรู้หรือองค์ของผู้ตรัสรู้

โพชฌงค์ 7 เป็นหลักธรรมะหนึ่งที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ ผู้ที่ปรารถณาหนทางแห่งนิพพาน ก็ชอบที่จะเดินตามเส้นทางแห่งโพชฌงค์ 7 ซึ่งประกอบไปด้วย

1. สติสัมโพชฌงค์ หรือ สติ หมายถึง ความระลึกได้ สำนึกพร้อมอยู่ ใจอยู่กับกิจ จิตอยู่กับเรื่อง
2. ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ หรือ ธัมมวิจยะ หมายถึง ความเฟ้นธรรม ความสอดส่องสืบค้นธรรม
3. วิริยสัมโพชฌงค์ หรือ วิริยะ หมายถึง ความเพียร
4. ปีติสัมโพชฌงค์ หรือ ปีติ หมายถึง ความอิ่มใจ
5. ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ หรือ ปัสสัทธิ หมายถึง ความสงบกายใจ
6. สมาธิสัมโพชฌงค์ หรือ สมาธิ หมายถึง ความมีใจตั้งมั่น จิตแน่วแน่ในอารมณ์
7. อุเบกขาสัมโพชฌงค์ หรือ อุเบกขา หมายถึง ความมีใจเป็นกลาง เพราะเห็นตามเป็นจริง

โพชฌงค์ 7 เป็นคุณสมบัติที่พึงนี้สำหรับผู้แสวงหาทางหลุดพ้น ถ้าปราศจากโพชฌงค์ 7 เสียแล้ว ย่อมไปถึงได้ยาก

หมายเหตุ โพชฌงค์ 7  นี้ เป็นส่วนหนึ่งของโพธิปักขิยธรรม 37 หรือ ธรรมอันเป็นที่เกื้อกูลแก่การตรัสรู้และเกื้อหนุนแก่อริยมรรค

โพชฌงค์ 7 กับการบรรลุธรรมชั้นสูง
– ธัมมวิจยะและวิริยะ ทำลายทิฏฐิและวิจิกิจฉาอนุสัย บรรลุเป็นพระโสดาบันและหรือพระสกทาคามี
– ปีติและปัสสัทธิ ทำลายปฏิฆะและกามราคะอนุสัย บรรลุเป็นพระอนาคามี
– สมาธิ อุเบกขาและสติ ทำลายรูปราคะ อรูปราคะ อุทธัจจกุกกุจจะ มานะ อวิชชาอนุสัย บรรลุเป็นพระอรหันต์

พุทธวัจนะ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก ภิกษุที่เจริญอานาปานสติแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมบำเพ็ญสติปัฏฐาน 4 ให้บริบูรณ์ได้ ภิกษุที่เจริญสติปัฏฐาน 4 แล้ว ทำให้มากแล้วย่อมบำเพ็ญโพชฌงค์ 7 ให้บริบูรณ์ได้ ภิกษุที่เจริญโพชฌงค์ 7 แล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมบำเพ็ญวิชชาและวิมุตติให้บริบูรณ์ได้ ฯ

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top