หมีกับนักเดินทาง

bear006กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
มีชายสองคนเป็นเพื่อนรักกัน เขาทั้งสองกำลังเดินทางไปตามทางในป่าใหญ่

bear001ทันใดนั้นชายคนที่หนึ่งเห็นหมีตัวหนึ่งกำลังวิ่ง ตรงเข้ามาที่เขาทั้งสอง หมายจะทำร้าย

bear002เขาจึงรีบปีนขึ้นต้นไม่ไปอย่างรวดเร็วและซ่อนตัวอยู่ระหว่างกิ่งไม้ โดยไม่ได้บอกเพื่อนว่ากำลังมีหมีวิ่งตรงมา

bear004ส่วนอีกคนหนึ่งนั้นกว่าจะรู้ถึงอันตรายก็สายเสียแล้ว เขาไม่สามารถซ่อนตัวได้ทัน จึงล้มตัวลงนอนราบกับพื้นทันที และแกล้งทำทีว่าตายแล้วเท่าที่จะสามารถแกล้งทำได้

bear005หมีเดินเข้ามาใกล้แล้วใช้จมูกดุนที่ตัวของเขา หมีดมไปทั่วๆ ชายผู้นั้นก็ยังคงนอนกลั้นหายใจนิ่ง เมื่อหมีแน่ใจว่าตายแล้ว ในไม่ช้าหมีก็เดินจากไปเพราะมีคำกล่าวกันว่าหมีจะไม่แตะต้องคนตาย

bear007เมื่อชายอีกคนหนึ่งแน่ใจว่าหมีได้จากไปแล้ว เขาจึงไต่ลงมาจากต้นไม้และเดินไปหาเพื่อนพลางถามว่า “บอกข้าหน่อยสิว่า หมีกระซิบบอกอะไรที่หูของท่านหรือ…เพื่อนรัก” เขาจึงตอบว่า “ได้สิ หมีให้คำแนะนำกับข้าว่า…อย่าได้ร่วมเดินทางไปกับเพื่อนที่ได้ละทิ้งเราไป…ในยามที่เรามีอันตรายเข้ามาใกล้หน่ะ”

จบนิทานเรื่องหมีกับนักเดินทาง

bear009

นิทานอีสปหมีกับนักเดินทาง นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :

โชคชะตาเคราะห์ร้าย มักเป็นเครื่องทดลองน้ำใจอันแท้จริงของเพื่อนฝูง ซึ่งเพื่อนแท้จะอยู่เคียงข้างเรา…ในยามที่เราลำบากหรือต้องการความช่วยเหลือเสมอ…ในขณะที่คนอื่นจะเดินจากคุณไป

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=p6QUQvmKnfk

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top