หมากับเงา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

มีหมาตัวหนึ่ง เดินหาของกินมาตามทางด้วยความหิวโซ
ในระหว่างทาง มันได้แลเห็นลูกหมาท่าทางอ่อนแอมากตัวหนึ่ง
กำลังยืนคาบก้อนเนื้อชิ้นใหญ่ที่ดูน่าอร่อยมาก ยืนอยู่ที่ตรงด้านหน้า
มันจึงเห่าขึ้นและแยกเขี้ยวเข้าใส่ทันที ” โฮ่ง ๆๆๆๆ ”
ลูกหมาตกใจกลัว จึงปล่อยชิ้นเนื้อชิ้นนั้นออกจากปาก แล้ววิ่งหนีไปในทันที

fable-dogshadow05

“มันจะต้องอร่อยอย่างมากเลยนะนี่…” เจ้าหมากล่าว
แล้วก็ตรงเข้าไปคาบชิ้นเนื้อนั้นทันที แล้วมันก็เกิดคิดขึ้นมาว่า
ถ้าหากมีหมาตัวอื่นได้กลิ่นชิ้นเนื้อนี้ อาจเข้ามาแย่งมันไปได้
“ไปหาที่อื่นที่เงียบ ๆ กินดีกว่า” และเมื่อเจ้าหมาคิดได้ดังนั้น
มันจึงได้ออกวิ่ง…แล้วมันก็ได้วิ่งมา…จนถึงที่สะพานข้ามแม่น้ำสายหนึ่ง

ขณะที่มันกำลังเดินอยู่บนสะพานนั้น มันได้ชำเลืองลงไปในน้ำเบื้องล่าง
มันได้เห็นหมาอีกตัวหนึ่งซึ่งจริงๆ แล้วเป็นเงาของตัวมันเอง กำลังคาบก้อนเนื้ออีกก้อนหนึ่ง

fable-dogshadow02

มันเกิดความโลภขึ้นจนทนไม่ไหว
จึงได้กระโจนลงไปในน้ำเพื่อที่จะแย่งก้อนเนื้ออีกก้อนหนึ่งจากเงาของมันเอง

fable-dogshadow03

แน่นอนมันย่อมหมดหวังที่จะได้ก้อนเนื้อก้อนนั้น
ซ้ำร้ายก้อนเนื้อที่มันคาบมาด้วยนั้นยังตกลงไปในแม่น้ำ และจมลงสู่ก้นแม่น้ำในที่สุด

fable-dogshadow04
ในที่สุด มันก็เดินจากไปจากที่ตรงนั้นอย่างช้าๆ…พร้อมกับความหิวโหย

นิทานอีสป หมากับเงา นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: โลภมาก ลาภหาย
( “โลภมาก ลาภหาย” เป็น สุภาษิตไทย หมายความว่า “ความโลภมากอยากได้ทุกสิ่ง จะทำให้สูญเสียทุกสิ่งไป” )

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top