สุนัขจิ้งจอกกับเม่น

fox001กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่งมีสุนัขจิ้งจอกกำลังพยายามว่ายน้ำข้ามลำธารที่ไหลเชี่ยว มันพยายามตะเกียกตะกายให้ถึงฝั่ง แต่ก็ต้านแรงกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากไม่ไหว

fox002จึงเสียหลักถูกกระแสน้ำไปติดอยู่ที่ซอกโขดหินกลางลำธาร เจ้าสุนัขจิ้งจอกหมดแรงและได้รับแผลจากโขดหิน พร้อมกันนั้นก็มีเหลือบฝูงใหญ่มารุมตอม ดูดเลือดอย่างหิวโหย

fox003ระหว่างนั้นเม่นตัวหนึ่งเดินมาดื่มน้ำที่ลำธาร บังเอิญเห็นฝูงเหลือบรุมกัดหมาจิ้งจอกก็สงสาร

fox004“ท่านคงจะเจ็บปวดมาก ให้ข้าช่วยไล่เหลือบที่รุมกินเลือดท่านออกไปให้เอาไหม” สุนัขจิ้งจอกรีบห้าม “ไม่ต้องหรอก” สุนัขจิ้งจอกพูดด้วยเสียงเหนื่อยอ่อน “เหลือบฝูงนี้ดูดเลือดข้าจนอิ่มแปล้แล้วล่ะ มันจึงแค่บินตอมเฉยๆ ขืนเจ้าไล่เหลือบฝูงนี้ไป เหลือบฝูงใหม่ก็จะแห่มาดูดเลือดข้าแทนพวกมัน คราวนี้ข้าคงไม่มีทางรอดแน่”

จบนิทานเรื่องสุนัขจิ้งจอกกับเม่น

fox006นิทานอีสปสุนัขจิ้งจอกกับเม่น เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
การหลีกหนีจากความทุกข์ตรงหน้า อาจได้พบความทุกข์ที่ใหญ่หลวงกว่า

ภาพประกอบจาก
tinyzone.tv/BedStoryDetail.aspx?ctpostid=167

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top