สิงโตกับกระต่ายป่า

lion001กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..
ในป่าใหญ่แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่าน้อยใหญ่มากมาย สิงโตผู้หิวโหยกำลังเดินหาเหยื่อยของมันไปเรื่อยๆ มันหิวมากพร้อมที่จับกินทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอาหาร ทันใดนั้นเองสิงโตก็เห็นกระต่ายป่าตัวหนึ่งเข้า “เจ้านี่ช่างหากินเสียเหลือเกินเจ้ากระต่ายน้อย” ว่าแล้วสิงโตก็วิ่งตามกระต่ายป่า แล้วมันก็จับกระต่ายน้อยตัวนั้นได้ในไม่ช้า

lion001 แต่ขณะที่สิงโตผู้หิวโหยมันกำลังจะกินกระต่ายป่า ก็พลันเหลือบไปเห็นกวางตัวหนึ่งวิ่งผ่านมาข้างๆ ด้วยความตะกละของมันจึงคิดว่าควรจะกินกวาง ใหญ่ตัวนั้นมากกว่ากระต่ายป่าตัวนี้ เพราะเจ้ากวางจะเป็นอาหารมื้อใหญ่เลยทีเดียว ดังนั้นมันจึงทิ้งกระต่ายป่าให้หลุดรอดไป แล้วก็วิ่งกวดตามกวางไปในทันที แต่กวางตัวนั้นก็วิ่งเร็วมาก มันวิ่งหนีสุดชีวิตท่าที่จะวิ่งได้ จนสิงโตไม่สามารถวิ่งไล่จับกวางได้ทัน ในไม่ช้ากวางก็หายลับไป

lion002สิงโตหมดหวังแล้วต้องหยุดวิ่ง ด้วยความเหนื่อยอ่อน แล้วก็พูดกับตัวเองว่า “ข้ากลับไปกินกระต่ายป่าดีกว่า” มันจึงวิ่งกลับไปยังจุดที่มันจับกระต่ายป่าได้ แต่แล้วเมื่อไม่ถึง สิงโตก็พบกับความว่างเปล่า กระต่ายได้หนีไปแล้ว สิงโตรู้สึกเสียใจมาก จึงได้แต่คร่ำครวญว่า “ฉันน่ากินกระต่ายป่าเสียตั้งแต่ตอนแรกที่พบแล้ว” เพราะความตะกละของตัวมันเองแท้ ๆ ถึงตอนนี้มันไม่เหลืออะไรให้กินเป็นอาหารอีก แม้กระทั่งกระต่ายป่าตัวน้อยก็ตาม

จบนิทานเรื่อง สิงโตกับกระต่ายป่า

lion003

นิทานอีสป สิงโตกับกระต่ายป่า นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:

จงพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top