ลูกหมูสามตัว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

มีแม่หมูกับลูกหมูสามตัว อาศัยอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง
ลูกหมูที่เป็นพี่ใหญ่ เป็นหมูที่เกียจคร้านเป็นอย่างมาก มักจะแอบไปหาที่หลบหลับนอนตลอดเวลา
ส่วนลูกหมูตัวที่สองเป็นหมูจอมตะกละ ไม่ชอบทำงาน แม้เวลางานก็มักจะหาเรื่องพักและกินอาหารที่แอบนำมาด้วยเสมอ
ส่วนลูกหมูตัวที่สามนั้น เป็นหมูที่ขยันขันแข็ง และชอบทำงานเป็นอย่างมาก

ลูกหมูสามตัว

ถึงแม้ว่าลูกหมูตัวสุดท้องจะขยันขันแข็งทำงานอย่างไรก็ตาม แต่อาหารที่หามาได้ก็ต้องหมดไปในไม่ช้า
เหตุเพราะที่บ้านของเขานั้นมีหมูจอมขี้เกียจ กับหมูจอมตะกละอยู่ตั้งสองตัวนั่นเอง
วันหนึ่งแม่หมูจึงพูดกับลูกหมูทั้งสามว่า
“พวกลูกๆโตเกินกว่าจะอยู่ในบ้านหลังน้อยของแม่แล้ว
ถึงเวลาที่ลูกๆจะต้องมีบ้านเป็นของตัวเองได้แล้วล่ะจ้ะ”
น้องหมูตัวสุดท้องเมื่อได้ฟังแม่หมูพูดเช่นนั้น…
ก็เกิดปิติยินดีเป็นอย่างมาก ที่จะมีบ้านเป็นของตนเอง
“เราจะสร้างบ้านแบบไหน แล้วจะเอาอะไรมาสร้างเป็นบ้านดีนะ”

ลูกหมูสามตัว

ส่วนพี่หมูตัวโตขี้เกียจได้ยินแม่หมูพูดเช่นนั้น ก็พูดบ่นทันที
ด้วยไม่ชอบที่จะทำงานอยู่แล้ว
จึงโดนแม่หมูดุว่า
“ไม่ได้น่ะ ลูกโตแล้ว ต้องรู้จักดูแลตัวเองได้แล้ว จะมัวทำตัวขี้เกียจต่อไปไม่ได้นะ”
เมื่อพี่หมูตัวโตโดนแม่ดุ จึงต้องออกไปสร้างบ้านอย่างที่ไม่ค่อยเต็มใจนัก
พี่หมูตัวโตจึงจำใจที่จะต้องออกไปสร้างบ้านแต่ก็ด้วยอย่างไม่ค่อยที่จะเต็มใจสักเท่าใดนัก… “อู๊ด อู๊ด..มันเป็นเรื่องที่น่าเบื่อรำคาญเป็นอย่างมาก…แต่ว่าถ้าเป็นบ้านที่ทำด้วยฟางล่ะ.. ใช่สิ เราก็สามารถที่สร้างมันขึ้นมาได้อย่างง่าย ๆ และรวดเร็วอีกเสียด้วย..” เจ้าลูกหมูตัวโตคิดในใจ

ลูกหมูสามตัว

จากนั้นเจ้าลูกหมูตัวโตก็สร้างบ้านด้วยฟางใช้เวลาไม่นานนักก็เสร็จ พร้อมทั้งคุยโวอวดพวกน้องๆ หมูว่า ” เห็นไหม ฉันสร้างบ้านได้ เสร็จรวดเร็วก่อนใคร ๆ พวกแกจงดูเอาฉันเป็นตัวอย่าง แล้วสร้างบ้านของพวกแก ให้เสร็จขึ้นเร็ว ๆ…

the-three-little-pigs05

ส่วนเจ้าตัวที่สองก็คิดว่า “บ้านที่ทำขึ้นมาจากฟางนี่น่ะ มันก็คงจะต้านทานลมที่พัดมาแรง ๆไม่ได้เสียน่ะสิ” ถ้าอย่างนั้นเห็นทีว่าเราจะสร้างบ้านของเราด้วยไม้ดีกว่า เพราะมันสามารถที่จะต้านลมที่พัดมาแรง ๆได้ อย่างแน่นอน…” เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วพี่หมูตัวที่สองก็รีบเข้าไปที่ในป่า แล้วได้เก็บรวบรวมเอาเศษ ไม้มาในทันทีทันใด ” ป๊อก ป๊อก !” แล้วก็ตอกตะปูลงไปอย่างนี้อีกหน่อย แค่นี้เอง..เราก็ได้บ้านที่ ทำขึ้นมาจากไม้แข็งแรง เห็นไหมสร้างได้เสร็จเป็นบ้านแล้ว…”จึงเป็นอันว่าพี่หมูตัวที่สองก็ได้ สร้างบ้านของตัวเองที่ทำขึ้นมาจากไม้ได้สำเร็จเสร็จลงเช่นกัน

ลูกหมูสามตัว

ส่วนน้องเล็กนั้นซื้ออิฐมาสร้างบ้าน พี่ใหญ่พี่รองเห็นหัวเราะ และบอกว่า
“ทำไมเจ้าโง่อย่างนี้ กว่าจะแบกไปกว่าจะสร้างบ้านเสร็จก็ใช้เวลานาน”
น้องเล็กจึงพูดว่า
” เราเพียงแต่ต้องการที่จะสร้างบ้านของเราด้วยอิฐ ที่แข็งแรงไว้เป็นที่พักอาศัย เพราะมันจะได้ไม่พังลงมาได้อย่างง่าย ๆ แล้วยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่าจะมีลมแรง ๆ พัดมาก็จะไม่เป็นอะไรทั้งสิ้น”

ลูกหมูสามตัว

ลูกหมูทั้งสองตัวที่สร้างบ้านเสร็จแล้วจึงออกไปวิ่งเล่นว่ายน้ำอย่างสนุกสนาน ส่วนน้องเล็กก็ตั้งหน้าตั้งตาสร้างบ้านจนกว่าเสร็จก็ผ่านไปหลายวัน

the-three-little-pigs10

จนกระทั่งกลางดึกสงัดคืนนึง มีเจ้าหมาป่ามาซุ่มดูหวังจะมาจับลูกหมูทั้ง 3 ตัวมาเป็นอาหาร
และเจ้าหมาป่าก็ตรงไปบ้านลูกหมูที่สร้างบ้านด้วยฟางก่อน เพราะมันเห็นว่าเป็นบ้านที่บอบบางที่สุด พอมันมาถึงประตู มันก็พูดขึ้นว่า…
“เจ้าลูกหมูน้อยออกมาให้ข้ากินซะดีๆ อย่าให้ข้าต้องใช้กำลังเลย”
“ไม่ฉันไม่เปิดประตูให้แกหรอก ไป๊ไปให้พ้นนะ” ลูกหมูพี่ตัวโตร้องตะโกนไล่หมาป่าตัวนั้น
“ไม่เปิดไม่เป็นไร บ้านฟางแบบนี้แค่ข้าเป่าก็พังแล้ว” เจ้าหมาป่าตะโกนสวนไปทันที
จากนั้นมันก็เป่าลมออกมาเพื่อทำลายบ้านหลังนั้น
ว่าแล้วมันก็พ่นลม ปากของมันเป่าใส่ “ฟู่…” บ้านที่ทำขึ้นมาจากฟางทั้งหลังก็มีอันได้พังลงไปทั้งหลัง
“จ๊าก..ช่วยด้วย ….ช่วยด้วย..จ้า” เจ้าลูกหมูตัวโตร้องเสียงหลง
เมื่อบ้านฟางนั้นพังลง เจ้าหมาป่าก็ตะโกนว่า “มามะมาเจ้าลูกหมูอ้วนมาให้พี่หมาป่ากินดีกว่า”
“จ๊าก… ช่วยด้วย… ช่วยด้วย… จ้า” เจ้าลูกหมูตัวโตร้องเสียงหลงพร้อมวิ่งหนีไปยังบ้านของลูกหมูอีกตัวที่สร้างด้วยไม้

ลูกหมูสามตัว

และเจ้าหมาป่าก็ตามมาโดยทันทีแล้วเคาะที่ประตูแล้วบอกให้เปิด
ลูกหมูบอก “ไม่มีทางข้าไม่ยอมเปิดประตู ให้หมาป่าใจร้ายเด็ดขาด”
“อ๋อเหรอ..บ้านไม้ที่ไม่แข็งแรงแบบนี้ แค่ข้ากระโดดกระแทกประตูที สองที มันก็พังแล้วหละ…เอาหละนะ…1 2 3” หมาป่ากล่าว
เมื่อเจ้าหมาป่าก็พังประตูเข้ามาได้
หมูทั้งสองตัวตกใจอย่างแรงพร้อมทั้งรีบวิ่งหนีไปบ้านของน้องเล็กโดยเร็ว
โดยมีเจ้าหมาป่าก็ได้วิ่งตามมาติดๆ “จะหนีไปไหน! กลับมาให้ข้ากินเสียดีๆ”

ลูกหมูสามตัว

จากนั้นไม่นาน เจ้าหมาป่าก็มาถึงบ้านน้องเล็ก มาเคาะประตู
มันพูดขึ้นว่า “เปิดให้ข้าเข้าไปกินเดี๋ยวนี้นะ ไม่เปิดจะพังบ้านอีกหลังนะ”
น้องเล็กตะโกนบอก “กลับไปเจ้าหมาป่า เจ้าไม่มีทางพังบ้านหลังนี้ได้หรอก”
“เดี๋ยวจะเป่าให้บ้านพังไปเลย” หมาป่ากล่าว แล้วมันก็รวบรวมลมเป่า แต่บ้านก็ไม่ยอมพัง
หมาป่าพูดขึ้นว่า “ได้ข้าจะกระโดดกระแทก ให้บ้านพังไปเลย 1 2 3…
โอ๊ย… ใครก็ได้ช่วยหมาป่าด้วย เจ็บจังเลย”
เจ้าหมาป่ากระโดดกระแทกกับประตูบ้านอิฐอย่างแรง
แต่ด้วยความที่เป็นบ้านแข็งแรงมาก มันจึงเจ็บจนเป็นลมสลบไป
ด้วยความแข็งของอิฐ หมาป่าจึงได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นมันจำใจต้องถอยออกไป อย่างไม่ค่อยที่จะเต็มใจสักเท่าใดนัก

ลูกหมูสามตัว

ลูกหมูทั้งสามตัวจึงปลอดภัยในบ้านอิฐของน้องเล็ก
ทั้งสามตัวจึงตกลงกันว่าจะอาศัยอยู่ด้วยกันที่บ้านของน้องเล็กชั่วขณะหนึ่ง…
ส่วนเจ้าหมาป่านั้นก็… ตั้งแต่วันนั้นมันได้เงียบหายไป เพราะว่ามันเข้ามาในบ้านไม่ได้

ลูกหมูสามตัว

ภายหลังจากนั้นไม่นาน..เจ้าหมาป่าได้เดินแบกเอาบันไดยาวมาที่บ้านอิฐของพวกลูกหมู
เพื่อปีนเข้าทางปล่องไฟบนหลังคา แล้วพูดขึ้นว่า “55 พวกแกเสร็จข้าแน่ เจ้าลูกหมูสามตัว”
เมื่อลูกหมูทั้งสามเห็นเจ้าหมาป่ากำลังปีนขึ้นมาทางปล่องไฟ น้องหมูตัวที่สามได้รีบพูดว่า
“พี่หมูรีบไปจุดไฟที่เตาผิงเร็วเข้า!” ทำให้เจ้าหมาป่าต้องโดนลวกด้วยน้ำร้อน
ได้รับบาดเจ็บสาหัส จนขนตามร่างกายของมันได้ร่วงออกแทบเกือบหมด

ลูกหมูสามตัว

หลังจากนั้นมา หมาป่าก็เกิดคิดสำนึกได้ จึงได้กลับตัวกลับใจเสียใหม่
กลายเป็นหมาป่าที่อ่อนโยน และอาศัยอยู่ในที่ของมันอย่างสงบสุข
ส่วนหมูผู้เป็นพี่ทั้งสองตัว ก็ได้ตั้งใจจำเอาน้องหมูตัวสุดท้องเป็นตัวอย่างที่ดี
คือหันมาขยันหมั่นเพียร ไม่เกียจคร้าน…
ข้างฝ่ายแม่หมูก็พลอยมีความสุขและพอใจในลูกหมูเป็นอย่างมาก
หมูทุกตัวจึงมีชีวิตที่อบอุ่นเป็นสุข ได้อาศัยซึ่งกันและกันอย่างดี…ตลอดมา

ลูกหมูสามตัว

 

นิทานอีสป ลูกหมูสามตัว นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
ความเกียจคร้าน จะนำทุกข์ภัยมาสู่ตน

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top