ลาอยากร้องเพลง

ass003กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
มีจั๊กจั่นที่มักจะส่งเสียงร้องเพลงอย่างไพเราะตลอดเวลา จนวันหนึ่งขณะที่เจ้าลาได้เดินเล่นอยู่ในป่า ก็ได้ยินเสียงร้องเพลงมาแต่ไกล เจ้าลาเดินไปตามร้องเพลงนั้น

ass001จนมาพบกับจั๊กจั่นเข้าโดยบังเอิญ เมื่อเจ้าลารู้ว่าเป็นเสียงของจั๊กจั่นร้องเพลงก็อยากจะร้องเก่งเหมือนจั๊กจั่นบ้าง ลาจึงถามขึ้นว่า “เพื่อนเอ๋ย เจ้าทำอย่างไรถึงจะมีเสียงที่ไพเราะเช่นนี้ ข้าอยากจะร้องเพลงได้เพราะอย่างท่านบ้าง” จั๊กจั่นยิ้มเเล้วตอบว่า “เพราะข้ากินน้ำค้างตอนเช้าๆ เป็นอาหารยังไงหล่ะ”

ass002ลาเข้าใจว่าเพราะจั๊กจั่นกินเเต่น้ำค้างอย่างเดียวจึงได้มีเสียงไพเราะ เจ้าลามันจึงเกิดความคิดขึ้นมาว่า ถ้ามันกินน้ำค้างบ้าง ก็คงจะร้องเพลงได้ไพเราะอย่างจั๊กจั่น ตั้งเเต่วันนั้นลาก็กินเเต่น้ำค้างซึ่งเป็นอาหารที่ไม่มีประโยชน์สำหรับลาเลย มันไม่กินหญ้าที่เป็นอาหารของตน

ass004และเมื่อลาไม่ได้กินหญ้านานวันเข้า ในไม่ช้าลาก็ล้มป่วยตายเพราะความหิวโหย

จบนิทานเรื่องลาอยากร้องเพลง

ass006

นิทานอีสป ลาอยากร้องเพลง นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผู้อื่น อาจเป็นสิ่งที่เเย่ที่สุดสำหรับเรา

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=VJ4RoZdcGKI

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top