ราชสีห์กับหนู

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว…

มีราชสีห์ตัวหนึ่งนอนหลับพักผ่อนยามบ่ายอย่างมีความสุข พลันต้องสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมาเพราะมีหนูตัวหนึ่งขึ้นมาวิ่งไต่ตามลำตัวโดย ไม่ทราบว่าเป็นร่างของผู้เป็นเจ้าป่า

fable-lion02

ราชสีห์ใช้อุ้งเท้าตะครุบเอาไว้ด้วยความโกรธ
ขณะจะลงมือสังหารก็ได้ยินเสียงหนูกล่าวคำวิงวอน “ท่านผู้เป็นราชาแห่งสัตว์ทั้งปวง โปรดไว้ชีวิตข้าสักครั้งหนึ่งเถิด เพราะข้าทำผิดไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ มิได้มีเจตนาดูหมิ่นท่านแม้แต่น้อย”
“ฮึ..ก็ได้ ในเมื่อเจ้าไม่มีเจตนาข้าก็จะปล่อยไปสักครั้งแล้วอย่ามากวนใจอีกล่ะ” ราชสีห์กล่าว

fable-lion03

ราชสีห์ไม่อยากได้ชื่อว่ารังแกผู้อ่อนแอกว่าจึงยอมเลิกรา “บุญคุณครั้งนี้ข้าจะไม่ลืมเลยตราบชั่วชีวิต หากมีโอกาสวันหน้าข้าต้องตอบแทนแน่ ถ้าท่านมีเรื่องเดือนร้อนอันใด โปรดส่งเสียงคำราม ข้าจะรีบมาทันที”

“ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า..” ราชสีห์หัวเราะเสียงสั่น “สัตว์ตัวเล็กๆ อย่างเจ้านี่จะทำอะไรให้ข้าได้ ไป..รีบไปให้พ้นหน้า ข้าจะนอนต่อละ”
fable-lion04
หลังจากวันนั้นไม่นาน ราชสีห์ออกล่าเหยื่อและเกิดพลาดท่าไปติดบ่วงของนายพราน ดิ้นอย่างไรก็ไม่หลุดส่งเสียงร้องสั่นป่า

fable-lion05

หนูจำเสียงได้รีบมาช่วยกัดบ่วงของนายพรานจนขาด ราชสีห์จึงได้เป็นอิสระอีกครั้ง จากนั้นหนูและราชสีห์ ก็เป็นเพื่อนกัน และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในป่ากันเรื่อยไป…

fable-lion06

นิทานอีสป ราชสีห์กับหนู นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: จงอย่าดูถูกผู้ที่ต่ำต้อยกว่าตน

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top