มดกับดักแด้

ant004กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว..
ในวันที่อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง มีมดตัวหนึ่งกำลังวิ่งออกหาอาหารด้วยความคล่องแคล่ว

ant002ระหว่างที่กำลังเพลิดเพลินกับการหาอาหารอยู่นั้น มันเหลือบไปเห็นสิ่งหนึ่งเข้า คือดักแด้ตัวหนึ่ง ซึ่งกำลังจะเปลี่ยนแปลงสภาพร่างกายจากดักแด้เป็นผีเสื้อ ดักแด้ที่กำลังขยับหาง ทำให้มดจ้องมองด้วยความสนใจ และรู้ว่าสิ่งที่มันเห็นมีชีวิต มันรู้สึกไม่ค่อยชอบและนึกรังเกียจ

ant004“เจ้านี่มันเป็นตัวอะไรกันเนี่ย น่าสงสารจริงๆเลย ในขณะที่ข้าสามารถที่จะวิ่งไปไหนมาไหนได้ตามที่ใจต้องการ ปีนขึ้นยอดต้นไม้ แต่เจ้าได้แต่นอนนิ่งในเปลือกของตัวเองอยู่ตรงนี้ ขยับได้เพียงแค่หาง จะเคลื่อนไหวแต่ละทีก็ลำบากลำบน” เจ้ามดพูดด้วยความเย้ยหยัน ดักแด้จึงตอบไปว่า ”ขอโทษทีนะท่าน ที่ทำให้ท่านความรู้สึกไม่ดีเมื่อเห็นเราเข้า เราเป็นดักแด้ตัวอ่อนของแมลงชนิดหนึ่ง มือก็ไม่มี ขาก็ไม่มี จึงเดินไม่ได้เหมือนอย่างท่าน ”

ant003เจ้ามดยังคงดูถูกดักแด้ต่อไปว่า “เจ้านี่ช่างมีโชคชะตาที่น่าเศร้าอะไรเช่นนี้ เสียชาติที่เกิดมาเป็นแมลงจริง” ดักแด้ได้ยินคำเหยียดหยันที่มดพูดแต่ก็ไม่ได้ตอบโต้ใดๆออกไป

ant007จนกระทั่ง 2-3 วันผ่านไป ดักแด้ก็ได้ลอกคราบมาเป็นผีเสื้อที่มีปีกสวยงาม

ant008เมื่อมดเดินผ่านมาทางนั้นอีกครั้งหนึ่ง ก็ไม่พบสิ่งใดอีกเหลือเพียงแต่เปลือกของดักแด้ที่ยังคงอยู่บริเวณนั้น เจ้ามดมองด้วยความประหลาดใจว่าสิ่งที่อยู่ภายในเปลือกนั้นหายไปไหนขณะนั้นก็มีเสียงๆหนึ่งพูดขึ้นมาว่า “เห็นข้าไหม” เจ้ามดรีบเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงที่พูดดูถูกดูแคลนมันอยู่ทันที แล้วมันก็ได้เห็นผีเสื้อที่สวยงามมาก ตัวหนึ่งกำลังกะพือปีกที่กว้างใหญ่และสวยงามนั้นเหมือนอวดเยาะเย้ยอยู่ด้านบน “ข้าได้ลอกคราบออกมาแล้วเป็นผีเสื้อมีปีกที่สวยงามและสามารถที่จะบินไปในที่ไหน ๆได้อย่างสะดวก สบายและอิสระ…น่าสงสารเจ้านะเกิดมาไม่มีปีก”จากนั้น ผีเสื้อก็บินขึ้นไปในอากาศ มุ่งหน้าไปตามสายลมที่แผ่วเบาในฤดูร้อน จนลับสายตาของมดไป

จบนิทานเรื่อง มดกับดักแด้

ant009นิทานอีสป มดกับดักแด้ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:

“สิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็น”

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=5EbTYba6tDE

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top