ปี่ของหมาป่าจอมเขลา

flute003กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
ณ ทุ่งกว้างแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากชายป่ามากนัก
ในวันที่อากาศสดใส เด็กเลี้ยงแกะได้พาฝูงแกะออกมาหาอาหาร
แต่มีลูกแกะตัวหนึ่งพลัดหลงฝูงออกมาจนถึงชายป่า เพราะมัวแต่เพลิดเพลินกับการเล็มหญ้าจนลืมระวังตัว

ระหว่างนั้นมีหมาป่าผู้หิวโหยตัวหนึ่งได้เดินออกมาจากป่าลึกเพื่อจะไปยังทุ่งกว้างที่มีฝูงแกะอยู่เป็นจำนวนมากมาหากินอยู่
มันเดินมาจนกระทั่งพบกับลูกแกะหลงทางเข้า หมาป่าดีใจยิ่งนักเพราะมันจะได้ไม่ต้องเสี่ยงเดินทางไปหาฝูงแกะที่มีหมาเลี้ยงแกะและเจ้าของแกะที่คอยระวังแจ
“ช่างดีเสียจริง อยู่ดีๆ มีเนื้อเดินเข้ามาให้ถึงปากโดยไม่ต้องเสียเหงื่อ เสียแรง”มันจ้องลูกแกะตาเป็นมัน ซึ่งยังคงเล็มหญ้าอยู่อย่างไม่รู้ตัว

flute001เจ้าหมาป่าเห็นดังนั้น มันจึงรีบตรงเข้าไปหาลูกแกะตัวดังกล่าว เพื่อหมายขย้ำกินให้สมอยาก เมื่อหมาป่าเข้ามาใกล้ ลูกแกะก็เห็นเข้าและพยายามจะหนี แต่หมาป่าก็ไล่ต้อนจนจนมุม จนลูกแกะไม่สามารถไปไหนได้

flute002ขณะที่หมาป่าจะจับลูกแกะกินเป็นอาหาร ลูกแกะน้อยเกิดความคิดอย่างหนึ่งขึ้นมา ลูกแกะจึงร้องวิงวอนต่อหมาป่า “พี่หมาป่าจ๋า หนูรู้ดีว่าหนูกำลังจะตาย คงหนีไปไหนไม่ได้ พี่พอจะใจดีทำสิ่งหนึ่งให้หนูก่อนตายได้ไหมจ๊ะ”หมาป่าจึงเอ๋ยถาม “แล้วสิ่งสุดท้ายที่เจ้าปรารถนาคืออะไรหล่ะ” ลูกแกะตอบว่า“ก่อนหนูตาย หนูอยากให้พี่หมาป่าเป่าปี่ให้หนูฟัง”

flute003หมาป่าตกลงตามที่ร้องขอและเป่าปี่ให้ลูกแกะฟัง เมื่อหมาป่าหยุดเป่าปี่ ลูกแกะเอ๋ยขึ้นว่า “โอ้ว! เพลงอะไรกันนี้ช่างไพเราะจับใจเสียจริง ! พี่ช่วยเป่าให้ดังขึ้นอีกหน่อยน่ะจ๊ะ พี่เป่าปี่ได้ไพเราะกว่าคนเลี้ยงแกะที่เลี้ยงฉันเสียอีก” หมาป่าได้ยินดังนั้นหลงไปกับคำพูดของลูกแกะ และเป่าปี่ดังขึ้น

flute004ในเวลานั้น คนเลี้ยงแกะและสุนัขเฝ้าแกะที่กำลังตามหาลูกแกะที่หายไปก็ได้ยินเสียงปี่ พวกเขาจึงวิ่งตามเสียงปี่ไปทางชายป่า และเข้าจับหมาป่าตัวนั้น ลูกแกะจึงรีบวิ่งกลับไปหาฝูงของมันด้วยความความดีใจ

จบนิทานเรื่องปี่ของหมาป่าจอมเขลา

flute005นิทานอีสป ปี่ของหมาป่าจอมเขลา นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :

ทุกอย่างย่อมมีทางออกหากมีสติ มีความตั้งใจ ก็จะพบทางแก้ไข

ภาพประกอบจาก
funtales4u.blogspot.com/2011/01/foolish-wolfs-flute.html

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top