นกกากับนกยูง

pea006กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
มีนกกาสีดำขลับตัวหนึ่งแต่มันไม่เคยชอบขนสีดำของตัวเองเลย นกกาเฝ้ามองดูนกยูงรำแพนหาง อวดขนสวยงามอยู่ในป่าอยู่ทุกวัน มันนึกด้วยความอิจฉาว่า ทำยังไงหนอมันถึงจะมีขนสวยๆแบบนกยูงบ้าง

pea002แล้ววันหนึ่งขณะที่มันกำลังนั่งเศร้าน้อยใจใจความขี้เหร่ของตัวเอง มันเหลือบเห็นขนหางของนกยูงร่วงอยู่ที่พื้น จึงเกิดความคิดขึ้นมาทันทีว่า มันน่าจะสวยขึ้นได้ ถ้าคอยเก็บขนหางที่นกยูงสลัดทิ้งมาแซมกับขนของตน วันละเส้นสองเส้นจนทั่วตัว

pea004มันบินอวดพวกนกกาด้วยกันและประกาศร้องไปทั่วป่า “ข้าคือนกที่มีขนที่สวยที่สุดในป่า” ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้กับนกตัวอื่นๆ เป็นอันมาก

pea005จากนั้นนกกาก็ผละจากฝูงกาเข้าไปอาศัยอยู่กับฝูงนกยูง พวกนกยูงเห็นกา ไม่เจียมตัวก็รุมจิกตีจนขนหลุดร่วงพร้อมกับไล่ตะเพิดว่า “คิดอยากจะเป็นนกยูงอย่างพวกเราช่างไม่เจียมตัวจริงๆไปให้พ้นนะ”

pea006นกกาจึงต้องบินซมซานกลับไปหาพวกพ้อง แต่ฝูงกาก็ไม่ยอมให้อยู่ด้วย นกการู้สึกอับอายเป็นอันมาก มันจึงบินหนีออกจากป่าแห่งนั้นไปในทันที และไม่หวนกลับมาอีกเลย

จบนิทานเรื่องนกกากับนกยูง

pea007
นิทานอีสปนกกากับนกยูง นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
จงพอใจในสิ่งที่ตนมี

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=A5YSZR8_Uo4

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top