นกกระสากับห่าน

Stock005

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

ที่ริมหนองน้ำใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ใจกลางป่า เป็นที่อาศัยของห่านและนกกระสา ทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกันและมักจะออกไปหาอาหารกินด้วยกันเสมอๆ

Stock001จนวันหนึ่งขณะที่ห่านและนกกระสากำลังเดินเลียบหนองน้ำเพื่อหาอาหารกินอยู่นั้น ก็มีนกกระยางตัวหนึ่งบินผ่านมาแล้วบอกให้ทั้งสองไปที่หนองน้ำอีกแห่งหนึ่ง “นี่ๆ เพื่อนทั้งสอง หนองน้ำด้านโน้นหน่ะ มีกุ้ง หอย ปู ปลา เยอะแยะเชียว มีอาหารมากกว่าตรงนี้ตั้งเยอะ”

Stock003ว่าแล้วนกกระสาและห่านจึงพากันบินไปยังหนองน้ำตามคำบอกของนกกระยาง ซึ่งหนองน้ำแห่งนั้นมีอาหารอุดมสมบูรณ์ตามที่นกกระยางบอกจริงๆ ห่านดูตื่นเต้นกับแหล่งอาหารใหม่ แล้วสัตว์ทั้งสองจึงออกเดินหาอาหารในทันที

Stock004ห่านนั้นกินอาหารมากจนพุงกาง ในขณะที่นกกระสากินแต่พออิ่ม พอห่านเห็นนกกระสากินเพียงเท่านั้นจึงถามว่า “นานๆที ถึงจะพบแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณืเช่นนี้ ทำไมท่านถึงกินน้อยนักหล่ะ” นกกระสาจึงตอบว่า “ข้าอิ่มแล้ว ถ้ากินมากกว่านี้ข้ากลัวว่าจะบินกลับไม่ไหว” ห่านจึงบอกว่า “แต่ข้ายังกินได้อีกเยอะนัก” ว่าแล้วห่านก็ก้มหน้าก้มตากินต่อไป โดยไม่ได้จนใจสิ่งรอบข้าง

Stock007ซึ่งขณะนั้นเองมีนายพรานเดินมาเห็นห่านและนกกระสาเข้า นายพรายจึงยกธนูขึ้นเล็งไปที่นกทั้งสองทันที

Stock009นกกระสาเหลือบมาเห็นจึงตะโกนร้องเตือนห่านให้ระวัง แล้วตัวเองก็รีบบินหนีไปได้

Stock010แต่ห่านบินไม่ไหวเพราะโลภกินอาหารมากเกินไปมันจึงถูกยิงตายในที่สุด

จบนิทานเรื่อง สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์กับแพะผู้โชคร้าย

Stock011นิทานอีสป นกกระสากับห่าน นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
ความโลภ ไม่รู้จักพอ อาจนำภัยมาสู่ตนได้

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=jc9_mlhES0s

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top