ดอกกุหลาบกับดอกบานไม่รู้โรย

rose01กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
ในสวนแห่งหนึ่งมีดอกไม้อยู่นานาชนิด ในนั้นมีดอกกุหลาบและดอกบานไม่รู้โรยเจริญเติบโตอยู่เคียงข้างกัน

rose02วันหนึ่งเมื่อดอกกุหลาบชูดอกสวยบานสะพรั่ง พร้อมกลิ่นหอมที่ลอยไปในอากาศ ดอกบานไม่รู้โรยจึงพูดกับพื่อนบ้านของมันว่า “ข้าช่างอิจฉาในความงดงามและกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเจ้าเสียจริง ข้าไม่แปลกใจเลยที่เจ้าเป็นที่ชื่นชอบในทุกหนทุกแห่ง”

rose03แต่ดอกกุหลาบไม่ได้ชื่นชมยินดีด้วยเลย กลับตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยว่า “เพื่อนรักของข้า ข้าเบ่งบานก็เพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆเท่านั้น กลีบดอกของข้าจะเหี่ยวเฉาและร่วงหล่นในเวลาไม่นานและจากนั้นข้าก็ตาย แต่ดอกของเจ้าไม่มีวันซีดจาง แม้เจ้าจะถูกตัดออกไป สำหรับพวกเจ้าแล้วมันคือความเป็นอมตะ”

จบนิทานเรื่องดอกกุหลายกับดอกบานไม่รู้โรย

rose07นิทานอีสปเรื่องดอกกุหลาบกับดอกบานไม่รู้โรย นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
ความโดดเด่นมีหายนะอยู่ในตัวของมันเอง

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=PAROph-jBCg

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top