คนตัดไม้กับเทพารักษ์

 

002r

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
มีชาวป่าคนหนึ่งเข้าป่าไปเพื่อจะตัดไม้มาทำเป็นฟืน และขณะที่กำลังตัดไม้อยู่ริมลำธารนั้นเองเขาได้ทำขวานหลุดมือจมลงไปในน้ำ

001rเขาไม่รู้จะทำอย่างไรเพราะลำธารนั้นลึกและเขาก็ว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้แต่นั่งร้องไห้อยู่ริมลำธาร เทพารักษ์เห็นดังนั้นก็สงสารจึงปรากฏกายขึ้น แล้วไปงมขวานทองคำมาให้ 1 เล่ม คนตัดไม้เป็นคนซื่อจึงตอบไปว่า “ขวานเล่มนี้ไม่ใช่ของข้าพเจ้าหรอก”

002rเทพารักษ์จึงงมให้ใหม่อีกคราวนี้ ส่งขวานเงินให้ เขาก็ไม่ยอมรับแล้วยังยืนยันว่าไม่ใช่ขวานของตนเอง

003rครั้งนี้เทพารักษ์จึงงมขวานเหล็กอันเก่าคร่ำคราอันที่ตกน้ำมาให้ คนตัดไม้ดีใจมากรีบบอกว่าเป็นขวานของตน

004rเมื่อเทพารักษ์เห็นดังนั้นก็ชื่นชมในความซื่อสัตย์ของคนตัดไม้ พร้อมกับมอบขวานทองคำและขวานเงินให้เป็นของขวัญไปด้วยพอกลับมาถึงบ้านเขาก็ไปเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนจึงเกิดความอิจฉาอยากจะได้ขวานทองบ้าง

005rชายคนนั้นจึงรีบเข้าป่าไปทำทีเป็นตัดต้นไม้แล้วพลาดทำขวานหลุดมือตกลงไปในลำธาร เขาแกล้งทำเป็นร้องไห้อยู่ริมลำธารนั่นไม่นานเทพารักษ์ก็ปรากฏกายขึ้น พร้อมกับงมขวานทองคำมายื่นให้ พร้อมกับบอกว่า “นี่ใช่ขวานของเจ้าหรือไม่“ ชายคนนั้นเห็นขวานทองก็ดีใจ รีบบอกนั่นคือขวานของตนที่ทำตกน้ำ

006rเทพารักษ์เห็นเขาเป็นคนโลภ ไม่ซื่อสัตย์ จึงไม่ยอมให้ขวานทองคำแก่เขา แล้วเทพารักษ์ก็หายตัวไปทันที ปล่อยให้เขานั่งร้องไห้เสียดายขวานเหล็กไปตามลำพัง

007rนิทานอีสป คนตัดไม้กับเทพารักษ์ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:

คนซื่อสัตย์ ย่อมได้รับผลดีตอบแทน

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=Q8X-HwjLnEI

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top