กวางป่ากับองุ่น

deer007r

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

ณ ป่าแห่งหนึ่ง มีกวางป่าที่กำลังวิ่งหนีการตามล่าของนายพราน

deer001r

กวางป่าวิ่งไปจนกระทั่งพบกับเพิงองุ่น จึงตัดสินใจว่าจะซ่อนตัวในนั้น เพราะถ้าหากวิ่งต่อไปคงหนีไม่พ้นนายพรานเป็นแน่ จึงได้เอ่ยปากขออนุญาติองุ่นว่า “ข้ากำลังหนีนายพรานมา ขอให้ข้าได้หลบซ่อนตัวด้วยเถิดนะองุ่น” กวางป่ากล่าวอย่างนอบน้อม

deer002r

เมื่อเห็นดังนั้นองุ่นก็อนุญาติ และเมื่อนายพรานตามมาจนถึงบริเวณนั้นก็ไม่พบกวางป่าเสียแล้ว จึงวิ่งไปอีกทางหนึ่ง

deer003r

เมื่อกวางป่าเห็นว่าปลอดภัยแล้ว จึงกัดกินพวงองุ่นอย่างเอร็ดอร่อย “เจ้ากินข้าทำไมเพื่อนเอ๋ย ข้าเพิ่งช่วยเจ้าให้รอดพ้นจากนายพรานนะ” องุ่นถามอย่างน้อยใจ กวางป่าจึงตอบไปว่า “ต่อให้ข้าไม่กินเจ้า เดี๋ยวก็มีคนอื่นมากินเจ้าอยู่ดีนั่นแหละ”

deer004r

ในขณะที่กวางป่ากำลังกัดกินพวงองุ่นอยู่นั่นเอง ก็มีนายพรานอีกคนหนึ่งผ่านมา และเห็นว่ามีบางสิ่งบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ภายใต้เพิงองุ่น

deer005rกวางป่าไม่ได้ระวังตัวนายพรานจึงเล็งธนูแล้วยิงเข้าใส่กวางป่าทันที

deer006r

นิทานอีสป กวางป่ากับองุ่น นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
คนไม่รู้จักบุณคุณคน มักประสบกับความหายนะ

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=tLn1cu0RhC0

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top