กระต่ายกับเต่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…

มีกระต่ายตัวหนึ่ง หลงทะนงในฝีเท้าของตน ว่าสามารถวิ่งได้รวดเร็วดุจสายลม ในป่าที่มันอาศัยอยู่ไม่มีสัตว์ตัวใดที่เอาชนะมันได้
กระทั่งวันหนึ่งเจ้ากระต่ายได้พบว่ามีเจ้าเต่าคลานต้วมเตี้ยมผ่านหน้าไป กระต่ายได้กล่าววาจาเยอะเย้ยด้วยความคึกคะนองว่า

fable-rabbitturtle02

“มัวแต่คลานเชื่องช้าแบบนี้ เมื่อไหร่จะถึงจุดหมายปลายทางเล่าเพื่อน อย่างเจ้านี้ข้าต่อให้คลานล่วงหน้าไปก่อนเลยครึ่งวัน ข้าก็คงวิ่งตามทัน”
“ไม่ต้องต่อให้ข้าหรอก” เต่ารู้สึกไม่พอใจ
“กระต่ายแบบเจ้าไม่เห็นจะเก่งกาจตรงไหน ไม่เชื่อมาลองวิ่งแข่งกันก็ได้”
“ว่าไงนะ” กระต่ายแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
“เจ้านะหรอจะท้าแข่งกับข้า ฮะ ฮะ ฮะ” กระต่ายยืนหัวเราะจนท้องแข็ง

fable-rabbitturtle03

เมื่อเริ่มการแข่งขัน กระต่ายวิ่งออกจากจุดเริ่มต้นด้วยความเร็วสุดฝีเท้า
ครั้งถึงกลางทางหันไปมองไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าเต่า

fable-rabbitturtle04

“หลับเอาแรงซักงีบดีกว่า” กระต่ายทำท่าบิดขี้เกียจ ไม่นานนักเจ้ากระต่ายก็เผลอหลับไป

fable-rabbitturtle05

ฝ่ายเจ้าเต่ายังคงคลานอย่างไม่ย่อท้อ จนใกล้จะเข้าเส้นชัย
ฝ่ายเจ้ากระต่ายสะดุ้งตื่นมา เห็นรอยเท้าเจ้าเต่าผ่านไปจึงรีบวิ่งอย่างเร็วเพื่อจะตามไป
แต่ก็สายไปเสียแล้ว เมื่อเจ้ากระต่ายได้วิ่งมาเกือบถึงเส้นชัยก็ได้พบว่าเจ้าเต่าคลานเข้าเส้นชัยไปแล้ว…

fable-rabbitturtle07

นิทานอีสป กระต่ายกับเต่า นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า:
ความประมาท ย่อมนำมาซึ่งความผิดหวังพ่ายแพ้ และ ผู้เพียรพยามย่อมประสบผลสำเร็จ

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top