กบสองตัว

two001กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…
ในป่าแห่งหนึ่ง มีฝูงกบอยู่จำนวนหนึ่งกำลังเดินทางรอนแรมไปในป่าเพื่อหาที่อยู่ใหม่ เพราะบ่อน้ำที่อยู่เดิมของพวกมันกำลังแห้งขอด

two002ระหว่างเดินทางมีกบสองตัวเกิดตกลงไปในหลุมลึก เพราะไม่ทันระวังตัว แต่เมื่อกบตัวอื่นๆ เห็นว่าหลุมนั้นลึกแค่ไหน พวกมันจึงได้แต่ถอดใจแล้วพากันบอกเจ้ากบสองตัวนั้นว่า “โธ่ เป็นกรรมของพวกเจ้าจริงๆ พวกเจ้าคงต้องตายแน่ๆ เพราะหลุมมันลึกเหลือเกิน”

two004แต่มันทั้งสองก็ไม่สนใจคำพูดเหล่า แต่พวกมันพยายามที่จะกระโดดออกมาด้วยแรงทั้งหมดที่มี กระโดดแล้วกระโดดเล่า แต่ก็ยังขึ้นมาไม่ได้ จนกบตัวอื่นๆที่อยู่ด้านบนพูดขึ้นว่า “เจ้ากบทั้งสอง พวกเจ้าจงละความพยายามเถอะ เพราะถึงจะพยายามฝืนเพียงใดก็เหนื่อยเปล่า พวกเจ้าก็คงหนีไม่พ้นความตายอย่างแน่นอน”

two005สุดท้ายเจ้ากบหนึ่งในสองตัวที่อยู่ในหลุม ก็เชื่อคำพูดของเจ้ากบตัวอื่น ๆ แล้วละความพยายาม มันร่วงลงไปข้างล่างและตายในที่สุด

two007แต่กบอีกตัวตัวยังคงพยายามกระโดดให้แรงที่สุดเท่าที่มันจะทำได้ ฝูงกบร้องตะโกนอีกครั้ง “โธ่เจ้ากบเอ๋ย เจ้าจงหยุดความเจ็บปวดด้วยการยอมตายไปเถอะนะ พวกเราสงสารเจ้าเหลือเกิน จะทรมานตัวเองทำไม อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องตายอยู่ดี! เชื่อเราเถอะ…เจ้าจะได้ไม่ต้องทนเจ็บปวด” เจ้ากบตัวนั้นฮึดกระโดดให้แรงขึ้นกว่าเดิม

two008และในที่สุดมันก็ทำสำเร็จ มันสามารถออกมาจากหลุมนั้นได้ กบตัวอื่นๆจึงถามว่า “เจ้าไม่ได้ยินที่พวกเราพูดหรอกรึ?” เจ้ากบตัวนั้นอธิบายว่า “ข้าหูตึง แต่คิดอยู่ตลอดเวลาว่าพวกเจ้ากำลังให้กำลังใจข้า ก็เลยมีแรงฮึดที่จะออกจาหลุมนั่นแหละ”

จบนิทานเรื่องกบสองตัว

two009นิทานอีสปกบสองตัว นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :

คำพูดมีพลังสามารถบันดาลความเป็นความตายได้…คำพูดให้กำลังใจเวลาที่คนอื่นกำลังเศร้าสามารถช่วยดึงคนเหล่านั้นออกมาจากความทุกข์…และช่วยให้พวกเขาผ่านพ้นวันคืนที่เลวร้ายนั้นไปได้

ภาพประกอบจาก
youtube.com/watch?v=UwSqrG3b1v0

-------------- advertisements --------------

-------------- advertisements --------------

Comments

Scroll To Top